De kunst van het kleine: van inspiratie naar illustratie

Je hoeft niet ver te zoeken…

Wat nou als de natuur letterlijk het verhaal tot leven laat komen? Ik stond afgelopen januari met een blaadje in mijn hand toen deze zin in mijn gedachten opkwam. Het klikte ineens samen en een golf van inspiratie stroomde gelijk door mij heen. Ik wist even niet meer waar te beginnen.

Ik was aan het struinen in mijn tuin voor een geweldig mooie opdracht. Illustraties maken voor een boek met korte overdenkingen en observaties uit de tuin. Natuur, tuin en illustraties, gelukkiger kun je mij niet maken. De schrijfster van het boek, Bernadette Gerhadts, zag ontzettend veel gebeuren in haar tuin. Met woorden beschreef ze deze kleine ontdekkingen, dezelfde die ik regelmatig vastleg in beelden.
Maar het maken van illustraties die een verhaal ondersteunen, is wel wat anders dan zelf zomaar aan de slag gaan. En daarom besloot ik om hetzelfde te doen als de schrijfster. Ik ging de tuin in en ik keek.

Kleine wonderen

In haar verhalen kwamen dieren, planten en bomen voor. Mussen en kraaien. Slakken in de moestuin. Een compostbak met een muizennestje en met blote voeten op het zachte mos lopen.
Met het blaadje in mijn hand ging ik opzoek naar dezelfde planten en voorwerpen als die in het boek beschreven werden. In de winter was er dan wel geen bloem of mier te vinden, maar andere dingen vond ik wel. Stenen, herfstbladeren, mos, lege slakkenhuisjes, veren, takjes…

Leren kijken

Alles ging mee naar binnen en vervolgens op de foto. Ik bouwde een kleine fotostudio en legde alle voorwerpen neer. Een voor een werden ze gefotografeerd, van verschillende hoeken en in verschillende samenstellingen. Door het fotograferen leer je goed kijken. Kleuren vallen op, bepaalde vormen springen ineens in het oog. Details die je eerder niet zag komen ineens naar voren.
Nu had ik een klein inspiratiearchief (want mos droogt uit, bladeren verschrompelen en zijn dan niet meer bruikbaar.)

Met deze inspiratiebronnen ging ik vervolgens aan de slag. Welke vormen passen mooi bij elkaar? Doet het me ergens aan denken? Zo werden langzaam de illustraties gevormd. Het bolletje mos leek op een zachte egel. De steen een berg, waar een sterke mier trots bovenaan stond. Het herfstblad werd gespiegeld met een mus (het blad leek wat op dezelfde houding vond ik zelf). Ik bouwde een nestje, voor het babymuisje. De kraai werd het middelpunt van haar eigen veren.

De natuur verbonden

Zo werden de illustraties uit het boek letterlijk de dingen die je in de tuin tegenkomt, verbonden met het verhaal. Op deze manier je omgeving instappen en inspiratie verzamelen zorgt ervoor dat je jezelf meer verbind met de natuur en jouw eigen creativiteit. Zoeken, meebrengen en spelen, de rest komt vanzelf.